Wisselen

Yiaaaaaahhhhhh het is zover.
Elke dag keek ik of er al wat los zat en ik dacht vanmorgen nog, het kan niet zo lang meer duren en opeens zie ik een gat. Echt waar!!!!
Het wisselen is begonnen. Weer een heuse mijlpaal vind ik.

Puppycursus

Zo, net terug van puppycursus.
Hij was heel braaf. Het zit commando kent hij al heel lang. Dat was het eerste wat ik hem geleerd heb dus heeft hij al zeker 3,5 week onder de knie.
Hij ging dan ook netjes bij me zitten toen ik dat zei. Alleen ja, als dan links en rechts de honden op je af komen springen houdt het wel een keer op.
Gelukkig kregen we te horen dat de honden niet naar elkaar toe mochten als we naast elkaar stonden met de honden aan de riem. Hij vroeg waarom wij dachten dat dat niet mocht.
Natuurlijk wist ik wel dat dat de reden niet was maar ik zei, misschien omdat ik het irritant vind als mijn hond netjes zit en er springen honden op hem af?? (was misschien niet zo'n aardige opmerking maar dat vond ik wel)
Nou dat vond hij ook een goeie reden maar was het niet. Het was, omdat de honden dan leren dat trekken aan de riem wat oplevert, namelijk spelen.
Maar ik vond mijn reden wel minstens zo belangrijk.

Verder moesten we het zit oefenen en de leraar dacht dat er geen een hond bij zat die het al gewoon op commando doet. Dus ik zeg dat kan die van mij al. Zegt hij: jaaaa maar vast niet op commando. Dus ik zeg wel hoor en zeg ZIT waarop Danny netjes gaat zitten.
Mmmmm ja toen was hij toch wel blij verrast.
Toen ik hem later vertelde dat hij op commando bij de stoeprand wacht tot ik bij hem ben en dat hij dan wacht tot ik JA zeg, toen was hij helemaal verbaasd en zei: Dat is heel mooi, dat moet je erin houden.
Nou was ik dat natuurlijk wel van plan anders had ik het hem natuurlijk helemaal niet hoeven leren. LOL

Wat ik wel geleerd heb is zijn aandacht trekken tijdens het wandelen want hij gaat alleen maar met zijn neus over de grond en ziet mij helemaal niet lopen. Snelle beweging en achteruit lopen moet ik nu doen en dat werkte wel dus iets om aan te werken van de week.

Verder mochten ze ook nog even los en spelen met elkaar. Er zit nog een cockertje in de groep en die twee vonden elkaar meteen. Ze zagen de rest eerst helemaal niet meer staan. Helemaal geweldig.

Ik kijk al weer uit naar volgende week.

Hoezo ik wil aandacht???

Vanavond vond Danny dat de beste plek om te liggen toch wel zeker bovenop mijn laptop was. Zodra ik hem op de bank deed plofte hij bovenop mijn laptop en mijn hand.

En dan te bedenken dat ik me op het spanielen forum aan het verdiepen was in zijn welzijn.

Op naar de muziek

Gisterenavond heb ik wel erg gelachen.
Ik speel accordeon en ga elke maandagavond naar orkest.
Hier zitten een aantal accordeonisten in, mandolinespelers en gitaristen. Vorige week had ik foto's van Danny laten zien en toen vroegen ze of ik hem een keer mee nam.
Omdat Steven deze week vakantie had vond ik het een mooie gelegenheid om met z'n allen te gaan.
We gingen met 2 auto's en dan zou Egbert met de kinderen na een poosje weer naar huis gaan. Over Danny hadden we het volgende afgesproken: Als hij het naar zijn zin had, mocht hij blijven, vond hij het niks dan zou Egbert ook hem weer mee naar huis nemen.
Ik had Danny aan mijn stoel gelegd, dat vond ie prima en zodra we begonnen te spelen is ie er bij gaan liggen en als een blok in slaap gevallen. Iedereen had verwacht dat hij het vreselijk zou vinden al die muziek maar hoe harder we speelden hoe vaster hij in slaap viel.
Na 10 minuten heb ik tegen Egbert gezegd dat hij maar naar huis moest gaan met de kinderen omdat die alleen maar heel druk waren en is Danny gebleven.
In de pauze moest ik hem echt wakker maken, heb ik hem een plasje laten doen en heeft hij wat rondgelopen. Dat vond hij erg gezellig.
Na de pauze heb ik hem weer aan mijn stoel vast gelegd. Eerst keek hij een beetje om zich heen maar zodra we weer gingen spelen, ging hij weer liggen slapen. Helemaal geweldig.

Vandaag naar de dierenarts geweest voor zijn laatste enting. Alles was prima in orde en hij weegt 5,4 kilo, hij is dus 1,2 kilo in 3 weken aangekomen.
Vorige keer had ik Laurens van Zuijlen en nu had ik Frieke Haffmans. Zij zag hem dus voor de eerste keer en het eerste wat ze zei was: Jeetje dat is al een hele hond. Ik verwacht zo'n heel klein hondje binnen maar hij is echt al heel groot. Hihihihi.
Nou moet ik zeggen dat al veel mensen gezegd hebben, jeetje wat heeft hij grote poten, dat wordt zeker wel een grote hond.... ? En nu zij dit ook nog gezegd heeft, wordt ik wel heel nieuwsgierig hoe groot hij uiteindelijk gaat worden.
Nou heb ik ook wel weer gehoord dat grote poten bij een cocker horen dus we zullen zien.

bijna kwijt

Vrijdag ben ik voor het eerst met Danny en de kinderen naar het bos geweest. Steven was thuis en het was lekker weer dus ik dacht, daar kan ik ze alle drie lekker los laten lopen. En dat ging prima.

Zaterdag zijn we daarom met zijn vieren nog een keer gegaan. Het ging allemaal prima. Ik maakte foto's en filmde kleine filmpjes met mijn fototoestel. Ik filmde dat Robert achter Danny aanliep en op een gegeven moment loopt Robert vooruit en zie ik Danny nergens meer.

Robert liep behoorlijk hard en ik wist dat daar water was. Daarom riep ik hem terug maar hij luisterde natuurlijk niet. (ik ben twee en ik zeg nee) Dus ik liep er hard achteraan en zag Danny nog steeds niet.
Nou is het niet zo'n groot stukje bos dus we dachten die hebben we zo maar dat viel tegen.
Op een gegeven moment is Egbert door het bos, over een klein paadje, richting weg gelopen en ik over een ander pad. Na een heleboel hartkloppingen en 3 jaar ouder, hoorde ik Egbert roepen dat hij hem had.
Hij was inderdaad richting weg gegaan en een meneer kwam met hem aanlopen omdat hij bij hem zijn erf op kwam.

Achteraf, als ik het filmpje terug kijk, zie ik dat Danny gewoon links achter een boom heeft staan snuffelen en dat ik doordat Robert doorgelopen is, in de veronderstelling ben geweest dat Danny ook doorgelopen was.
Waarschijnlijk doordat wij te snel weg waren heeft Danny ons niet meer kunnen vinden en is hij gaan zoeken.

Ook Danny was na deze enerverende ervaring uitgeput.
Een stomme samenloop van omstandigheden maar wel een angstige ervaring.

11 weken en 1 dag

Vandaag is hij 11 weken en 1 dag en al weer ruim een week bij ons. Hij hoort al helemaal in ons gezin.
Steven begint heel voorzichtig met hem te spelen. Met een handdoek over hem heen te gooien en er dan mee stoeien.
Ook borstelen vind hij helemaal geweldig. En Danny vind het allemaal prima en werkt vrolijk met hem mee.

Van de week bij de dierenarts geweest voor zijn enting. Hij vond het een mooi hondje. (Dat is hem geraden)en hij woog 4,25 kilo.
Over 3 weken moet hij voor de laatste enting. Ik ben benieuwd hoeveel hij dan weegt. Ik zie hem met de dag groeien.

Elke dag ga ik met hem wandelen en dan wandel ik over de dijk. Daar laat ik hem los en hij gaat nu, na 1 week, al heel goed luisteren.

Gisteren hadden we de verjaardag van Noömi.
Natuurlijk ging Danny mee. In de auto heeft hij het prima gedaan en ook met alle visite om zich vond ie heel gezellig.
Ook nog even gewandeld met Menno en hun hond en ook toen los laten lopen. Hij is helemaal geweldig want hij komt steeds mooi achter me aan en bij me lopen. Hij is een tophond.

lekker zo'n mand

Van de week bij de dierenwinkel manden gekeken maar degene die we wilden hebben was er niet. Vrijdag zou hij binnen komen. Dus vrijdag opgehaald, en ik dacht als ie nou maar niet denkt ga er zelf maar in liggen, ik prefereer de bank.
Maar nee hoor de mand was leuk!!!
En nu vrouwtje er ook nog een lekker dik bolletjes
kussen in gemaakt heeft is ie zelfs heerlijk!!!!